11.03.2020

Dankzij een tip van de conservator van Gerheserheide die ook verantwoordelijk is voor de paddenoverzet deze mooie zwammen gezien.

Het betreft de Rode kelkzwam s.l. 

Dit is  een verzamelsoort en bestaat uit de soorten Krulhaarkelkzwam , Rode Kelkzwam en Slijmspoorkelkzwam .

Deze soorten zijn alleen microsopisch van elkaar te onderscheiden.

Groeien als saprofyten op dood houtachtig plantmateriaal , in het geval van Sarcoscypha op meestal vochtige, bemoste takken van loofbomen, zeer zelden naaldbomen, die op de grond waren gevallen . 

De meeste soorten Sarcoscypha- fruit in de winter en het vroege voorjaar, en zijn vaak al volwassen als ze nog onder de sneeuw liggen.

Vooral terug te vinden bij wilgen.

 

Rode kelkzwam
Rode kelkzwam

09.03.2020

De weergoden waren me even gunstig gezind dus de fiets van stal gehaald en tochtje naar Gerheserheide.

Men merkt onmiddelijk met de zachte temperatuur en het zonnetje dat de natuur tot leven komt.

Koninginnen van de weidehommel op zoek naar een goede nestplaats ( Bovengronds ).

De roepende Matkop die me lang bezig gehouden heeft om  hem toch maar voor de lens te krijgen. 

De grijze zandbij die bij de minste zon tevoorschijn komt en de mooie kleuren in de natuur na een fikse regenbui.

Het kikkerbestand op Den Tus was nog niet wat ik er van verwachtte maar hopelijk verandert dit de komende dagen nog.

 

Matkop ( Poecile montanus )
Weidehommel ( Bombus Pratorum )

08.03.2020

Vandaag in de vooravond omstreeks 19 uur naar de paddenoverzet geweest te Leopoldsburg.

Alweer een ervaring rijker en veel bijgeleerd over deze amfibieën.

Vereiste dat de padden aan hun trek beginnen is : geen grondvorst, zachte avondtemperaturen (min. 8° C) .

Hoge luchtvochtigheid en niet teveel wind .

Start meestal vanaf de tweede of derde week van februari.

De piek valt in de tweede of derde week van maart.

Begin april valt alles stil. 

 

Gewone pad Paddentrek Bufo bufo

26.02.2020

Natte sneeuw vandaag maar al zeer snel terug verdwenen was door de positieve temperaturen.

Tussen de buien door even gaan wandelen in de Gerheserheide en bezoekje gebracht aan Den Tus.

Weinig kikkers te zien in het water ( 5° C ) maar de wilde eenden waren wel weer terug.

Die weten maar al te goed wanneer ze weer vlees voorgeschoteld krijgen.

Op de foto zie je een eend een kikker verorberen en een voorbeeldje van ' heksensnot ' waar ik gisteren al iets over schreef.

 

Heksensnot

Door het slechte weer waren en praktisch geen wandelaars waardoor het dan ook erg stil was in de bossen.

Het ideale moment om eventjes rond te kijken  en op zoek te gaan naar de reeën.

Indien je tegen de wind in staat in je kijkrichting heb je al wat meer kans er eentje te spotten mits je niet teveel lawaai maakt.

Een Ree ziet heel slecht maar ruiken en horen des te beter, dus met  de wind op kop moest dat wel lukken.

Op de Gerheserheide zelf heb ik er op 10 minuten 7 gezien waarvan het merendeel bokken waren.

Altijd een zalig moment deze beestjes te ontmoeten ook al was het vanop een 40 tal meter.

 

25.02.2020

Vorig weekend kondigde men de paddentrek aan maar heb er zelf niet eentje gezien.

Vandaag 3 dagen later tijdens het fietsen even langs Den Tus gefietst om te kijken of de bruine kikkers al wakker waren.

En jawel hoor, bij het naderen van het ven hoorde ik de mannetjes hun lokroep al om een vrouwtje te versieren.

Her en der lagen de eerste  trossen met eitjes .

 

 

De bruine kikker is de eerste kikker die eiklompen afzet en dit in het beste geval al vanaf half februari.

Ze zijn zeer honkvast en zoeken ieder jaar opnieuw hetzelfde water op.

Ik weet niet welke predator al op de hoogte was dat de kikkers naar het ven trokken maar overal lag er al heksensnot.

Heksensnot is de gel-achtige substantie met al dan niet aanwezige eitjes.

Dit is hetgeen het roofdier terug uitbraakt na verorberen van de prooi.

In dit geval een vrouwelijke kikker of Pad.

 

 

Net als de bruine kikker en de padden trekt ook de alpenwatersalamander naar het water om zich voort te planten.

De alpenwatersalamander is makkelijk herkenbaar aan de fel oranje buik.

De meeste watersalamanders vind je van maart tot juni in het water.

Jammer genoeg vond ik vandaag al 2 dode exemplaren die om onbekende reden de poel niet gehaald hebben.

 

 

Het was bij momenten zonnig waardoor de zandheuveltjes rondom het ven snel opwarmde en dit de grijze zandbij wakker maakte.

Dit was in dit gebied de enige plaats waar ik ze vandaag zag. 

Later vind je ze ook op de gerheserheide zelf en op andere zandstukjes in het gebied.

Bij de grijze zandbij zijn het eerst de mannetjes dat tevoorschijn komen.

Vandaag enkel mannetjes gezien.

 

 

Verder zag ik nog een mooie gewone franjezwam en de vermiljoenhoutzwam.

Beiden te mooi om niet te plaatsen hier.

Voor vannacht en morgenochtend geeft men smeltende sneeuw uit met mogelijkheid tot 5 cm.

Indien het lukt kunnen we ons eerste sneeuwlandschap laten zien voor deze winter.

 

 

21.02.2020

Vandaag was het een droge dag en daarmee is alles gezegd; fris en redelijk wat wind maar toch even de zon gezien waarvan de aalscholvers gretig gebruik maakten om hun veren te laten drogen na een vispartij in het kanaal van beverlo.

Ze waren met 5 waarbij enkele reeds in broedkleed.

Dit is te herkennen aan de grijze kop en witte veren op de dij. Dit broedkleed behouden ze tot juni.

Van aalscholvers is geweten dat ze vrij diep duiken en hun prooi najagen onderwater.

Hun verenkleed laat het water volledig door en ze hebben een minder goede watersafstotende vetlaag.

Dit is vooral nuttig onderwater zodat ze zich snel kunnen verplaatsen met minder opwaartse druk.

Zodoende zie je na de jacht de aalscholvers vaak met gespreide vleugels zonnen of zich drogen in de wind.

 

 

12.02.2020

Van alle vogels in onze contreien is de boomklever toch wel de acrobaat van onze bossen.

Hij kan net zo makkelijk naar boven als naar beneden tegen een boomstam bewegen.

Dit in tegenstelling tot de boomkruiper en de spechten die enkel omhoog kunnen klimmen .

Andere vogels gebruiken dan ook nog hun staart als steun maar die heeft deze boombewoner helemaal niet nodig.

Wanneer de boomklever zich op een zonnig plekje hoog in de bomen laat spotten is dit het ideale moment voor een leuke foto.

Met een beetje zon op hun veren komen de kleuren mooi uit en merk je pas wat een mooie vogel dit is.

 

21.01.2020

De weerman beloofde zon vandaag maar dit ging letterlijk de mist in.

Omstreeks 08.00 uur was het 0 °c en dit kwam vandaag niet hoger dan 2 °c waardoor het samen met de mist koud aanvoelde.

Ik had gehoopt om ijshaar te vinden maar de beuken in dit gebied zijn nog te jong waardoor er geen dood hout aanwezig was.

Dan maar wat vogeltjes proberen te spotten.

De gaaien waren talrijk aanwezig , 1 groene specht gezien , buizerds gehoord en veel merels in de bossen die vermoedelijk vanuit het noorden hier komen overwinteren. Toch alweer de goudhaantjes voor de lens.

Deze vogels zijn precies niet zo schuchter in de winter maar ze moeten dan ook veel eten om op temperatuur te kunnen blijven. 

 

Samen met de goudhaantjes zaten er kuifmeesjes in de den en die sloegen onmiddelijk alarm toen ik passeerde.

De kuifmees is 1 van de 3 zangvogels met een kuif dat in  België broeden. 

De kuifleeuwerik en de veldleeuwerik zijn de overige soorten dat hier bij ons voor nageslacht zorgen.

Verder komt de kuifmees alleen in Europa voor.

Het was vandaag maar een zeer korte trip via het zandpad op de Gerheserheide.

 

06.01.2020

Het zag er niet goed uit omstreeks 08.00 uur maar een uurtje later brak de lucht open en we hebben de hele dag zon gehad.

Vandaag nam ik de fiets, de gure wind liet het wel koud aanvoelen ondanks de zachte temperatuur  ( 7°c ).

Tijdens men tochtje , wandelen en fietsen hoorde ik steeds buizerds roepen en ben ik maar eens een kijkje gaan nemen.

Ik zag onmiddelijk één buizerd dat me niet bekend was.

Vermoedelijk is dit een buizerd uit de Scandinavische landen dat hier komt overwinteren en het aan de stok kreeg met de buizerds dat hier een vaste stek hebben. Het was een mooi bont exemplaar.

Verder was het doodstil in en rondom het bos.

Onderweg een diep bandenspoor waar water in stond zag ik een groep goudhaantjes die zaten te badderen.

Eveneens een zwarte mees maar die was direct weer weg dus géén foto's van dit gezelschap.

 

Wat ik steeds leuk vind is wanneer de boeren hun stalmest uitvaren om in de winter op de akkers te laten rusten, dan kom je soms wel leuke zwammetjes tegen zoals vandaag de vroege bekerzwam op een akker waar men paardenmest gestort had.

Verder stonden er nog inktzwammetjes op diezelfde plek.

Iets verderop was er een grote bonte specht een dennenappel aant breken om de zaden te kunnen verorberen en een roodborstje dat me toekeek terwijl ik de specht op de foto probeerde te zetten.

 

30.12.2019

Vandaag was het een stralende hemel met geen wolkje aan de lucht, een mens wordt er vrolijk van.

Ondanks de rugpijn dat maar niet over gaat toch maar besloten een korte wandeling in het gebied te maken.

Ik had gehoopt op veel meer vogels  bij dit mooie weer maar dat viel nogal tegen. In de verte hoorde ik  de gaaien ruzie maken en behalve hier en daar een koolmeesje was het muisstil in de immertse bossen.

Ik zal nooit Den Tus overslaan en hier zat gelukkig een hele groep goudhaantjes zoekend naar voedsel laag boven de grond tussen de  jonge dennen. 

Het zijn erg nerveuze vogeltjes die slechts enkele seconden op een takje kunnen blijven zitten waardoor ze moeilijk te fotograferen zijn. Na het nodige geduld en vele shots heb ik ze dan toch nog  op de foto gekregen.

Tijdens het fotograferen kwam er een buizerd vrij dicht in de buurt maar bij het minste oogcontact  was die weer weg.

Dus de buizerd maar achterna, en die bracht me tot aan een servitudeweg tussen 2 akkers aan het einde van het gebied.

Maar op de foto zetten kwam er niet van. Wel zag en hoorde ik hier veel vinken dat samen met de sijsjes in de elzen zaten.

Sijsjes zitten vaak in de toppen van berken en Elzen, ik had mijn telezoom bij en kon ze daardoor dichterbij halen.

Op de foto zie je een mannelijke sijs waarbij het geel mooi uitkomt in de felle zon.

Sijsjes zie je meer in de winter wanneer ze op zoek zijn naar zaden maar herken je de roep, ga je ze ook vlugger kunnen spotten omdat ze vaak in de toppen van de bomen terug te vinden zijn.

Op de terugweg zag ik alweer dat er enorm veel wroetsporen van everzwijnen waren bijgekomen waardoor ik denk dat het niet zo lang meer zal duren dat ik mijn eerste everzwijn in dit gebied zal gaan zien.